Adalet Başka Hukuk Başka

Selam olsun siz satır dostlarıma. Adalet ve hukuk kavramları birbirinden farklıdır. Adalete hizmet araçlarının başında gelir hukuk. Hukuk fakültesi, hukuk eğitimi gibi tanımlar malumunuz. Adalet fakültesi diye bir unvan yoktur aynen Hukuk Bakanlığı olmadığı gibi. Adalet Bakanlığı’dır, hikmeti isminde mevcut kurumsal yapı.

İçinde bulunduğumuz sınırlı süreli dünya hayatı neticesinde; inancımızda belirtilen bir yargılanma süreci bizleri bekler. Referans, torpil, unvan gibi ayrıcalıkların olmadığı, her bireyin eşit olduğu ve hak sahiplerinin hakkını alma rızasının gözetildiği…

Yani dünya yaşamımızdaki süslü söylemlerin, makamların fayda etmediği dokunulmazlıkların, korumaların, sayısız ayrıcalığın olmadığı, mazlumla zalimin eşit şartlarda yüz yüze geldiği bir mahkeme, duruşma gününü bekler.

Savcı, hakim, bürokrat, bakan filan fark etmiyor. Hüküm ve ceza verildiğinde; misal zebani ensenden tutup infazı sağlıyor. Dünyada mevki ve makamları sebebiyle görevlerini ihmal edenlerin arttırılmış cezalara çarptırılması da mümkün sanırım. Vay halimize ve hatta çarpık, haksız eylemleriyle süslü söylemleri arasındaki devasa farkın mimarı kimselere vay ki vay.

Biraz düşündürücü, kimileri için ürkütücü, kimileri içinse sabırsızlıkla beklenen bir duruşma günü sanırım.

Hafızamızı dinç tutmak adına adalet ve hukuk, yargılama, hüküm verme ve devlet olma sorumluluğunun büyüklüğü namına birçok hikâye anlatılır. Onlardan bir tanesi benim satırlarımın nakışı olsun.

Adamın biri Müslüman mezarlığına ölü bir köpek gömer. Görenler onu kadıya şikâyet ederler. Kadı adamı çağırtır ve işin aslını sorar.

Adam; “Doğrudur, öyle yaptım köpeğin bana vasiyeti böyleydi, vasiyeti yerine getirdim” der.

Kadı; “Sen bizim aklımızla alay mı ediyorsun efendi?” diye çıkışır.

Adam; “Hayır efendim, aynı zamanda kadıya da 10.000 dirhem vermemi vasiyet etti” der.

Bunu duyan kadı hemen;

“Rahmetli köpeğin ölümü bizi ziyadesiyle üzdü” der.

İnsanlar “kadı”nın değişen bu tavrına hayret ederler.

Kadı onlara der ki; “Bu durum sizi hayrete düşürmesin, köpeğin geçmişini araştırdım Ashab-ı Kehf köpeği Kıtmir’in soyundan geldiğini keşfettim.”

Uzunca zaman önce “Oyunun Kurallarını Bozmak” başlıklı yazımda Ali Erdoğan’ın basına yansıyan karakol kavgası olayının iç boyutunu özetle anlatmıştım. Aynı yazımda ceza başta olmak üzere kanunların ve de uygulanmasının önemine dem vurmuştum.

Yakın tarihlerde sosyal paylaşım ağlarında bir savcı ile taksicinin tartışmasını ve savcının mağduriyetini ifade ettiği düşüncelerini paylaştığı bir yazı okumuştum. Yine yakın tarihlerde bir savcının ağır şekilde dar  p edildiği görüntüleri de sosyal paylaşım ağlarında izleyenlerdenim.

Kişisel ve anlık menfaatler üzerine kurulu uyarlamalar gün geliyor uyarlayıcılara da dokunuyor. Yukarıda bahsettiğim Mahkeme-i Kübra’dan önce adalet dünyada da türlü şekillerde tecelli edebiliyor. Sorumluluklarımızın farkında olmamızın önemini görmemek mümkün değil.