TÖVBE BİSMİLLAH

Selam olsun siz değerli satır dostlarıma. Yeni yıla bismillah dedik, temennilerimizin gerçekleşmesi umuduyla yaşamsal döngümüze devam ediyoruz. Benim temennilerim arasında güzel konuların, kimselerin yer aldığı siz değerli okuyucularıma faydalı kelamları satırlara nakşedebilmek yer alıyor.

Semavi dinlerin sonuncusu İslamiyet’in Peygamberi Hz. Muhammed Mustafa’ya, âlemlerin ışığına vahiy edilen kutsal öğretilerin ve kelamların yer aldığı kutsal kitap Kuran-ı Kerim’ in ilk öğretisi “oku” ile başlar. Buradan da anlaşılıyor ki okumak son derece önemli bir eylemdir.

Yakın tarihlerde Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın medyaya yansıyan bir fotoğrafının arka fonunda yer alan bu emir gündemler arasında yerini almıştı.

Okumak, okuyabilmek için gerekli olan şey yazmak, yazabilmektir. Hadislerde son ve hak peygamber olan Hz. Muhammedin, Hz. Allah’ın (cc) yarattığı ilkler arasında yer alan şeyin kalem olduğunu ifade ettiği belirtilmekte.

Kalem’in önemi, değeri, vebali de bu mantık silsilesinde idrak edilebilecek gerçekliktir.

Daha önce bir yazımda meslek büyüğümün ifadesiyle “günah ile hayatını idame ettiren insanlarız” esprisiyle gazeteciliğin hassasiyetinden ve öneminden bahsetmiştim. Kıldan ince köprüye geldiğimizde düşmemek için; imkân sahibi iken kıldan ince çizgilere dikkat etmemiz önemli.

Hasılı kılıçtan keskin olan şey kalemdir atasözünü de anımsayarak kalemimizi doğru içerikler için kullanmak, yanısıra güzel içerikler için kullanma arzusunun önemini de ifade etmiş olayım.

Ezcümle kalemi kullanmaktan korkumuzun sebebi bu ahlak üzeredir. Aynı korkuyu daha elzem vebal taşıyan cümle kalem sahiplerinin de yaşaması son derece önemli olsa gerek. Hakim, savcı, bakan fark etmez ince köprü başında herkes eşit olduğuna göre, hak sahipleri haklarını muhakkak alacağına göre fani zevklere dalmanın, makamın rüyasında meczup olmanın anlamı olmamalı. Merhum Muhsin Yazıcıoğu’nun dediği gibi üç günlük dünya için fırıldak olmaya gerek yok.

Ramazan ayının vazgeçilmezleri arasında yer alır erenlerin, evliyaların, peygamberlerin konu edildiği filmler. O filmlerden ve tabii ki farklı öğretilerden tanıdığım Abdulkadir’i Geylani Hazretleri’ne ayrı bir sevgim, kalben ayrı bir bağlılığım vardır. Gavs, Gavs-ül a’zam, Sultân-ul-evliyâ olarak anılan Geylani Hazretleri çocuk yaşta eğitim görmek için annesinin yanından ayrılır ve kervanla yola çıkar. Bu yolculuk için annesinin kendisine verdiği parayı hırkasının kenarlarına dikerek saklar. Erken yaşta yetim kalmış oğluna annesinin tek öğüdü “dürüst ol, yalan söyleme” olmuştur.

Eşkıyaların saldırısına uğrayan kervanda eşkıyalar çocuk yaştaki Abdulkadir’e paran var mı diye sorduklarında evet kırk altınım var diyerek yanıt verir. Eşkıyalar dikkate almaz, güler geçerler. Ancak reisleri Abdulkadir’in yanına gelir soruyu tekrarlar, bu sefer altının dikili olduğu saklı yeri de söyleyerek cevap verir yaşı küçük idraki büyük Abdulkadir.

Altınları bulan eşkıyalar dürüstlüğün nedeninin anne öğüdüne sadakat olduğunu öğrendiklerinde orada eşkıyalığa tövbe ederler.

Bence anlatılanların doğruluğunu sorgulayarak boğulmak yerine içindeki mesajı almak çok daha önemli olsa gerek. Ebedi hayatın idrakinde olan kimseler fani dünyanın süslerine kanmadıkları gibi korkularını da yaşamazlar.

Biz bu niyetimizi koruyabilme duasıyla yeni yıla merhaba diyelim ki nefsimize uyup yedi uyuturları, yol arkadaşlarını yani koca koca amcaları teyzeleri o kaset montaj, ben çalmadım, ben demedim, ben yapmadım inkârlarıyla aynaya bakamayacak, aile içinde gezemeyecek, insan içine çıkamayacak, yalanlarında boğulacak halde görmeyelim. Edep, ille de edep diyelim…